Home of the Workaholics

20 km door Brussel 2010

Terugkijkend op deze geweldig goed geslaagde 20 km, en alweer uitkijkend naar de volgende, zie ik ook een stapel studieboeken met stof erop. Toch even snel hieronder nog de management summary.



Praktische info

• Kosten inschrijving : 15 euro
  
• Vorm inschrijving: Online, gedurende een zeer kort window-of-opportunity, in 2010 op 1 maart van 00:00 tot plm 14:00, echter wel met grote variaties in de mate waarin time-outs optraden gedurende de sessies
  
• Aantal deelnemers: 30.000; aantal gefinished 25.339
  
• Dit verslag is van deelname aan afstand: 20.1 km
  
• Afstanden: 20.1 km
  
• Registratie uitslag (op internet): Ja, dezelfde dag nog. En later op de ASSA Ronse website een compleet overzicht in een .pdf
  
• Bereikbaarheid, bewegwijzering: Uitstekend bereikbaar per metro (halte Merode). Metro gaat frequent, is wel extreem vol, maar het is goed te doen. Gratis openbaar vervoer als je je startnummer op voorhand hebt opgehaald. Moet je nog je startnummer halen, dan moet je voor de heenreis dus wel een kaartje kopen (1,70 eur)
  
• Parkeren: Geen ervaring mee; er zijn P&Rs aan de rand van de stad
  
• Van parkeerplaats naar inschrijving: Zal het handigst zijn per metro
  
• Inschrijven/ophalen startnummer: Afhalen startnummer in INFO-tent; kost slechts een paar minuten
  
• Bewaakte tassen afgifte: Nee, achterlaten spullen in grote hal
  
• Kleedruimte: Grote hal (tentoonstellingsruimte). M/V gemengd
  
• Sanitair: Toiletten a 50 cent, zeer lange rijen, ondoenlijk om daar op tijd voor de start nog even een laatste plas te doen
  
• Organisatie start: Klein vak voor echt snelle lopers, daarna 3 starts voor 3 tijdcategorieen (aan de hand van de tijd van vorig jaar of een referentietijd)
  
• Tijdregistratie: Ipico-eenmalige chip, mag je houden
  
• Soort parcours (stedelijk, landelijk): Stedelijk over brede lanen, maar ook door het groene Terkamerenbos
  
• Soort bestrating (asfalt, keien, onverhard): Verhard, er zit een stukje kasseien tussen
  
• Bruggen, hellingen, scherpe bochten, stoepranden: Tramrails en vervaarlijke randen hier en daar. 3 x tunnel, lange klim naar plm km 10, scherpe bocht in Terkamerenbos, stijl naar beneden en aan het einde 1.5 a 2 km lang stijl omhoog (Tervurenlaan)
  
• Breedte parcours, inhalen mogelijk: Geheel afhankelijk van je startpositie. "Middle-of-the-pack" running betekent ook echt middenin een groep lopen, en zeer velen zullen niet in hun eigen tempo kunnen lopen
  
• Duidelijkheid parcours, linten, verkeersregelaars: Overduidelijk vanwege de enorme massa lopers
  
• Kilometer aanduidingen: Er staan wel borden per km, maar op enigszins onregelmatige afstanden
  
• Verzorging onderweg: Water bij ongeveer kms 3, 7, 15, 18 en sportdrank bij 13.5
  
• Publiek/sfeer: Veel, en het is altijd een fantastisch feest
  
• Verzorging na finish: Water, candybar
  
• Informatie na finish: Klok
  
• Van finish naar kleedruimte: plm 300 meter (rechtsom lopen)
  
• Douches: Nee
  
• Vertrek (drukte op de weg, afsluitingen ivm parcours): Geen probleem om metrohalte bereiken, metro uiteraard weer erg vol
  
• Herinnering (medaille, t-shirt): Medaille
  
• Souvenirs te koop (t-shirts, petjes): Nee
  
• Foto's op internet: Ja, maar gezien het enorme aantal deelnemers is kans op leuke foto's van middle-of-the-pack runners niet zo groot
  
• Aantal vrouwen op deze afstand: 18873 (gefinished)
  
• Volgend jaar weer?: Zonder enige twijfel!
  

Maandag 31 mei 2010
Dankzij een uitgevallen trein met zo veel adrenaline van start gegaan dat het als de brandweer ging: een totaal onverwacht succes: enkele seconden van m'n PR afgeschaafd.
Ik hoop van harte dat iedereen die vandaag mee liep, in welk tempo dan ook, plezier heeft gehad. En dat al wie die door blessures niet mee kon lopen toch kan gaan vooruitkijken naar volgend jaar Brussel, of misschien ook wel naar iets heel anders.

Tijdens de heenreis ben ik een beetje boos geworden op een zeker Nederlands spoorwegbedrijf. En daardoor gaat dit verslag meer over treinen dan lopen.

Het begon zo mooi: Perfect loopweer. Een fonkelnieuwe stadsbus is precies op tijd bij de halte om mij naar het station te vervoeren, waar een aantal winkeltjes zijn geopend ondanks het vroege uur en de zondag, en ik een lekker ontbijtje mee kan nemen de eerste trein van deze dag in. Die exact op tijd komt en een nieuw interieur heeft, het zit prima. Den Haag HS is een mooi station en hier heb ik nog voldoende tijd om wat treinenfoto's te maken.

En dan:
10:14
"Dames en heren, de trein naar Brussel zal niet rijden"
NS personeel op het perron geraadpleegd: "Wij weten ook niet meer dan dat die trein niet rijdt. Neem de volgende maar". "Rijdt die dan wel?" "Dat weten wij ook niet." Naar huis gebeld. Even internetten naar de NS website. Daarop geen informatie over verstoringen. Wel een telefoonnummer van de klantenservice. 10 cent per minuut.

"Welkom bij NS klantenservice"
Gelukkig, ik ben welkom als klant. Ze geven om me.
"Op dit moment zijn wij gesloten."

De volgende trein nemen, dat is mijn noodscenario. Dat houdt in omkleden op de WC in de trein. Zonder vies te worden. Dit is de vierde ontspoorde reiservaring met deze intercity naar Brussel. Of het naar de 20 is of naar de Eurostar maakt niet uit, met gigastress op het nippertje op tijd, ergens gestrand, of staand in een stampvolle stoptrein. Viermaal klagen leverde uiteindelijk een brief met excuses op, en daarbij ter vergoeding van al het leed, een bloemenbon van 5 euro.

10:27
Ter hoogte van Schiedam. NS te Den Haag adviseerde om de trein naar Roosendaal te nemen. Ik herinner me een telefoonnummer van een OV informatieservice; 0900-9292. 70 cent per minuut. Het beltegoed op de prepaid telefoon die ik nu bij me heb is ongeveer een tientje.

"Op dit moment zijn er geen verstoringen in het openbaar vervoer bij ons bekend"

10:32
We halteren te Rotterdam alwaar grapjesmakende mensen instappen die de hele tijd de grootste lol hebben. Dat werkt op mijn zenuwen. Een MP3 speler en The Clash bieden uitkomst.

10:41
Keihard remmen en we staan stil. Dat schudt me wakker: er staat natuurlijk een telefoonnummer op het ticket. 10 cent per minuut.

"Vandaag zijn we alleen geopend voor ondersteuning van onze website"

11:05
Omroepbericht in de trein:
"Dames en heren reizigers naar Brussel, de stoptrein naar Antwerpen Centraal vertrekt voor u van spoor 1A".

11:10
Wij schapen van reizigers interpreteren dat als: die trein wacht op ons op spoor 1A. Maar nee, het moet een wrede grap zijn: de trein van spoor 1A is voor onze neuzen vertrokken. Kwestie van klemtoon. NS man: "Die trein is weg hoor". "U moet op de volgende wachten."

11:15
Er staat nu een klein groepje hardlopers in alle stadia tussen woede en wanhoop. We kunnen het wel halen, netaan, met de volgende intercity, maar zou die dan wel rijden? Een dame die het allemaal al vele keren heeft meegemaakt, zegt: "Ik rijd dit traject al 25 jaar met deze trein, en 3 van de 4 keer gaat het fout".

Wanneer ik ontplof van frustratie en uitschreeuw: "IK HEB HIER 1 JAAR LANG VOOR GETRAIND!!" krijgt de man van NS zowaar medelijden. Hij loopt zelf ook hard. Hij doet zijn best om goed te adviseren. Zo iemand verdient toch een beter bedrijf om voor te werken.

11:30
Wachten op de IC van 12:34, of de stoptrein naar Antwerpen nemen van 12:05? Simpele kansberekening: de kans dat de volgende trein niet rijdt is even groot als altijd. Omdat de vorige niet reed, is de kans niet groter geworden dat de volgende wel rijdt. Mijn ervaring is dezelfde als de dame op het perron: 75% van de tijd gaat het mis. Vanaf Antwerpen zullen er wel meer treinen naar Brussel rijden.

11:35
Op het ruime, maar ongelooflijk smerige stationstoilet kleed ik me alvast om in loopkleding met "startvakkleding" eroverheen. Een oude trui en rafelbroek van mijn man. Kleding die straks over het hek van het startvak of tussen de bogen wordt weggegooid. De meeste wedstrijdorganisaties geven het vervolgens aan het Leger des Heils. Prima geregeld.

12:05
De stoptrein naar Antwerpen vertrekt precies op tijd.
Conducteur komt langs: "Alstublieft, een kaartje voor de trein die niet rijdt". "Ah ja, ik begrijp eerlijk niet waarom mensen die intercity nog nemen. Je kan er nooit mee rekenen".

12:12
Trein hobbelt voorzichtig over wissels. En ik zit nu te doen waar ik me altijd over verbaasde: oudere mensen in de trein die bij elk station een notitie in een schriftje maken. Nu moet ik zelf dan op die leeftijd zijn. Voordat mijn reisplan op Den Haag HS bruut werd onderbroken, was ik dan ook van plan om in een stationswinkeltje zo'n plastic leesbril-van-twee-euro te halen. Normaal draag ik een bril, maar tijdens langere wedstrijden contactlenzen. Als ik daarmee probeer te lezen, blijken mijn armen te kort. Dat was ik even vergeten toen ik een boek mee nam voor in de trein. Een studieboek. Had gerekend op 4 uur rustig studeren.

	12:16 Station Essen
	12:20 Station Wildert In mijn loopkleding voel ik me een stuk beter. De mentale afstand tot de start is nu kleiner.
	12:26 Station Kalmthout
	12:29 Station Kijkuit
	12:34 Station Kapellen
	12:36 Station Mariaburg
	12:39 Station Ekeren Komt op de foto niet zo uit, maar leuk stationnetje. Mooi en keurig verzorgd.
	12:43 Station Antwerpen Noorderdokken Alles in deze trein plakt. Alles aan mij plakt. Alles dat ik bij me heb plakt.
	12:45 Station Antwerpen Luchtbal
	12:48 Station Antwerpen Dam Inpakken! Zo overstappen
	12:52 Maar eerst nog station Antwerpen Oost

12:58
Overstap.
Sprint.
"Reizigers voor Brussel, u heeft normaal gesproken aansluiting op de intercity van 3 over op spoor 23"
Supersprint.
SPRINT!!!
Goed dat ik m'n loopschoenen al aanheb.

13:03
De intercity is mudvol. Nog net 1 klapstoeltje. Hee! Hier is iedereen uit Roosendaal ook weer. Ook de mensen die de Eurostar nog hopen te halen.

13:18
Bekomen van alle stress ga ik toch maar op zoek naar de 1e klas. Want zo'n duur kaartje koop je niet voor niets; ik voelde me toch al zo'n halve sukkel toen ik viel voor de upselling strategie: "Upgraden naar 1e klas al voor 18 euro! Klik hier!" Bijna de volle treinlengte door een dicht opeengepakte massa wringen. Onderweg op de uitkijk naar een toilet.

13:19
Station Mechelen.
Sla van hier tot 16:00 over als u niet van zeikverhalen houdt.
Alle toiletten hebben een display waarop staat: "Defect". Op 1 na. En daar staat de pis tot de rand van de pot. Nu ja, na mij de zondvloed.

De race van Brussel Centraal, metrokaartje kopen, metro in, metro uit, spurt naar Jubelpark, afhalen startnummer, opspelden startnummer, laatste checks, achterlaten rugzak tussen de vliegtuigen, de enorme rijen voor de toiletten blijft de lezer ten dele althans bespaard.

14:50
Het miezerregent tijdens de Bolero. Wegens de lange rijen voor de WC's en de veel grotere drukte dan normaal, resulterend in gebrek aan privacy, heb ik voor de zoveelste keer hier, tamelijk hoge nood. Om mij heen plassen heren in plastic flessen. Denk dus niet: hee, zomaar een vol flesje Extran op de keien! Dat zal smaken!

Tip: Traveljohn. Het enige adres waar ik die dingen te koop heb gezien was de Luchtvaarthobbyshop te Schiphol-Rijk. Het staat wel een beetje armoedig als je die dingen koopt, want dan is je vliegtuig dus blijkbaar zo klein dat er geen toilet in zit.

15:00
Blijkbaar regent het zodanig erg dat het buskruit nat is geworden en wij niet met een kanonschot worden weggeschoten.

In het begin schiet het niet op. Voor mij zie ik de groene ballonnen van de 1:45 hazen. Hier is iets grondig misgegaan. Na 3 km haal ik ze pas in.

Ergens in het Terkamerenbos raak ik 28 seconden en nog wat kwijt. Hehe.. Maar daar zijn de groene ballonnen weer! Eropaf! Weg met die groene ballonnen! Ze zullen aan flarden gaan door de luchtverplaatsing van mijn passeren! Knallen door de ijle lucht op het hoogste punt bij km 9!

16:00
De kilometers vliegen onder mijn voeten door. Geen last van de luchtwegen, of van de hamstring, alles gaat perfect. Maar ik kijk niet naar mijn snelheid op de Suunto. Ik doe het vandaag op gevoel.

Bij de drankpost op km 13/14 verspil ik weer een seconde of 15 door te aarzelen; heb een blauwgekleurd blikje gepakt in de veronderstelling dat het water is, maar het is toch sportdrank. Nu heb ik acuut dorst en ga om me heen kijken of er echt geen water is. Nee, dat moet even wachten.

Bij km 15 krijg ik het zwaar en ga nu wel op de Suunto kijken; 4:50, okee.. maar op de Tervurenlaan ga ik langzamer en langzamer; 5:05, 5:10, 5:20.. oeps.. en dan.. zie ik daar weer een GROENE BALLON? 5:00! 4:55! 4:45! Het was een andere groene ballon. Maar het helpt wel. Kilometer 18 en een half. In de verte zie ik de Triomfbogen.

En dan springt, slalomt, wringt, perst, elleboogt een woest grommend monster zich door de laatste kilometer. Harder en harder. Schuim op de tot een grimas vertrokken bek. Als er een finishfotograaf is, dan was dit zijn of haar laatste dag in dit werk. Wegens acute visuele stress-stoornis.

16:51
Zelfgeklokte eindtijd van 1:39:33. YESYESYESYES!!! Nooit verwacht! Onder de 1:40! Echt helemaal nooit! Dat het niet in de buurt van de ooit gedroomde 1:35 is doet er niets toe. Volgend jaar weer een kans.

17:15
Als echte Hollander heb ik mijn eigen finish-bier meegenomen. Grimbergen. Dat dan nog wel. Volgens mij bespoedigt bier het herstel. Spieren ontspannen, bloedvaten verwijden. Het verhoogt in elk geval de feestvreugde. Mocht enig matig onaangepast gedrag een bij-efect zijn, dan kan dat ook best, want niemand kent mij hier tenslotte. En terwijl ik zo geheel vol van mijn tijdelijk enorm arrogante zelf, in een penetrante walm van bier en zweet, gekleed in onflatteus sweatshirt vol vlekken, ietwat onvast rondstap richting metro ingang Merode, roept iemand mijn naam. De wereld is klein; het is een voormalig collega. Het komt niet bij me op te informeren naar zijn tijd (sorry! dat is echt ongepast onder lopers) en in de uitslagen vind ik die later terug. Dus JR: alsnog proficiat met die prima tijd!

18:31
Enorm stokbrood met kaas gegeten op Brussel Centraal. Met koffie erbij. Vervolgens in de trein (Op tijd! En rijdt!) de gedachte "ik lust best nog een bekertje koffie", en precies op dat moment komt er een koffie verkoper langs. Op het station geprobeerd een souvenir te kopen, maar nergens verkocht men iets met Manneken Pis erop. Terwijl er toch geen treffender symbool voor de 20 door Brussel is dan pissende mannekes (in het Jubelpark).

The Day After.

De officiele tijd: 1:39:32 - 10 seconden sneller dan 2008. Een nieuw PR!

En dan hopen we nog een keer te lezen hoe je met een geknakte rug een tijd van 1:28 neerzet.
(update dinsdag 1 juni: zo dus!)

---

Zaterdag 29 mei 2010
Het is nu echt bijna zo ver: de klok op de website geeft minder dan 24 uur aan.

Vanmiddag tijdens een kort, zeer rustig rondje in vredig landschap, erg genoten van het fantastische weer. Rustig lopen gaat in elk geval prima. Halverwege heel even gechecked of de motor nog flink wat toeren kon maken (in elk geval wel heel even), en daarna het ritueel van het neurotisch rugzak in- en weer uitpakken en weer herinpakken doorlopen (11 x).

En nu rest er niets anders dan iedereen heel erg veel succes te wensen morgen.

Vrijdag 28 mei 2010
Vandaag ben ik vooral blij dat ik behalve de 20 km door Brussel nog andere obsessies heb. Want als het om De Twintig gaat, dan baal ik ter waarde van 385 broodjes hamburger.

Rhino is terug. Of het is Rhino versie 2. Gisteren een heel klein beetje verkouden, vandaag erger. En wat er morgen ook voor miraculeuze verbetering optreedt, volledig herstel op zondag is uitgesloten. Het is geen griep, er is geen koorts, het is niet erg. Er is ook prima mee te lopen. Maar een goede prestatie realiseren is niet mogelijk, want zo'n anti-virus-strijd kost veel energie. Te hard doordouwen leidt dan al na enkele kilometers tot een dramatische tempodaling. Het zal dus een rustig lange-duurloop-tempo moeten worden, en dat betekent een tijd van rond de 1:55.
@#?%$^&*+*(!@*&!!
Zo, dat was het zelfbeklag en de frustratie over het bloed, het zweet en de tranen, de 893 trainingskilometers, 143 wedstrijdkilometers, 2668 crosstrainerkilomers, 293 kilometer wandelen, 82 kilometer zwemmen, 64 balans- en kracht sessies, en de 154 megacalorieen, ofwel 385 broodjes hamburger, ter voorbereiding van deze Twintig. Dit alles kostte zoveel uren dat je er 3 Open Universiteit modulen in kan afronden, gelijk aan 7% van een Bachelor-opleiding. En dan was dit een naar verhouding erg kalm trainingsjaar.

Op basis van deze gegevens is maar één conclusie mogelijk: iemand die deze investering pleegt met als enig doel een zo kort mogelijke tijd door de straten van Brussel te gaan rennen, is tamelijk getikt. En doet iemand zo iets nou één keer: tja, iedereen doet wel eens iets raars. Maar zes keer op rij.. ach, da's eigenlijk ook niet meer dan zes keer iets raars.

Met zo'n eindtijd zou ik het liefst ongezien met gebogen hoofd afdruipen. Maar niemand kent mij, en niemand weet dat ik er 20 minuten langer over heb gedaan dan gepland, dus dat hoeft helemaal niet. En finishen is altijd een feest.

Nog een kleine update: dit was een hele egocentrische pagina. Excuus. Iedereen die zondag aan de start verschijnt: heel veel succes, en iedereen die niet aan de start kan verschijnen: heel veel sterkte.

Bij de foto van het Centraal Station:
Deze foto is van 28 mei 2006, en op een paar punten met Gimp aangepast.
Het Brusselse Centraal Station is ontworpen door de architecten Victor Horta en Maxime Brunfaut. In Brussel zijn een aantal door Horta ontworpen gebouwen te zien. Het Horta museum zal geweldig zijn voor Art Nouveau liefhebbers, maar als we in Brussel zijn (meeste jaren is dat op de maandag na de 20) is het nu net niet open.

Dinsdag 25 mei 2010

Het hoogteprofiel bestuderend..
(Van Spa, 2007)	(Uit Polar, 2005)

..ook al kan ik het na 5 keer wel dromen, viel me nu ineens op dat het tussen km 3 en 7 maar liefst zo'n 60 meter klimmen is (15 meter per km), al is het niet aan 1 stuk door, maar toch benadert het de Tervurenlaan, waarop ongeveer 38 meter wordt geklommen over 2 km.

In elk geval is het nu wel doorgedrongen: het is een zwaar, loodzwaar parcours. En dat maakt het bereiken van de finish alleen al, ongeacht de tijd, een nobele prestatie.

Zondag 23 mei 2010
Terwijl er nog net 1 week resteert werk ik de laatste lange duurloop vóór Brussel af, in typisch Hollands landschap, met molens, polders, water en fietspaden. En al is het land vlak, in de warmte is de training zwaar.

En het is druk. Honderden fietsers op de smalle paden. Langs het water is het altijd rustig en vredig, kabbelend water, kwetterende eendjes, maar vandaag wordt de natuur overstemd door een onophoudelijke reeks ronkende en dieselwalmende motorjachten. Aan de roeren staan voldane heren en op de voorplechten liggen mooie voldane dames, ongetwijfeld te genieten van wat met hard werken is verdiend. En ik ploeter voort, kilometer na kilometer, om pas voldaan achter mijn PC neer te ploffen na gedane trainingsarbeid. Maar mij wacht nog iets veel glorieuzers dan een middag op het voorplecht van een jacht: Een startplek achter de triomfbogen! De Bolero! Heel Brussel voor een middag! En dan een intocht in het Jubelpark!

Woensdag 19 mei 2010
Nog 10 dagen voorbereidingstijd. Waarin nog ongeveer 50 trainingskilometers resteren om er wat goeds van te maken. Nog 3x basis, 2x snelheid, 1x lange duurloop, 2x crosstrainer, en 2 rustdagen. Vanwege een kleine studie achterstand wordt het agendatechnisch wel wat proppen, maar het gaat beslist lukken, want falen is geen optie.

Laatst naar een verjaardag geweest. De verzamelde aanwezige kroost had ter verhoging van de feestvreugde een bloemlezing van het nieuwste van het nieuwste op virusgebied meegenomen. Hyperventilerend van de smetvrees krijg ik er dan extra veel van binnen. We (Rhino het virus, en ik) bevinden ons nu dus 10 dagen voor de start. Het is een hele opluchting: geen paranoide angsten om verkouden te worden, want ik ben het al. En heb er buitengewoon weinig last van. Topconditie. Bovendien is er meer dan voldoende tijd voor Rhino om een nieuw onderkomen uit te zoeken. Mijn kleine bijdrage aan de werksfeer. En als het Rhino bij de kantoorcollega's niet bevalt, dan heeft hij straks keuze uit nog 59.998 andere neusgaten, het publiek niet meegeteld.

Hatsjie!

Dat was een collega. Het is gelukt! Dag Rhino!

Smetvrees. Sinds de Mexicaanse griep zijn de toiletten op kantoor voorzien van bussen met alcohol-gel om de handen extra te reinigen. Het idee is dat je je handen wast, de kraan dichtdoet (en dus weer een besmette hand hebt), de handen afdroogt, het desinfectiemiddel in een handpalm pompt, de deur openmaakt met de andere hand, en dan handenwrijvend in een alcoholische walm naar de werkplek terugloopt. Wee degene die vergeet om de richting van het pompje van zich af te draaien. De pompjes zijn van de allergoedkoopste soort en produceren een willekeurige hoeveelheid gel, varierend van een enkele druppel tot een krachtige straal die de gebruiker van hoofd tot voeten bedruipt. En dan heb je toch echt een alcoholprobleem, want het stinkt urenlang.

Woensdag 12 mei 2010
Voor wie het parcours nog niet kan dromen, er staat een nieuwe kaart van op de website van de 20, alwaar de klok steeds sneller lijkt af te tellen naar de 30e. Worstelend met de vrees voor verkoudheid en humeurige hamstrings is het op eieren lopen met de training.

Desondanks probeer ik morgen op tijd op te staan om aan de 10 km van de Hanepoelloop mee te doen, om voorzichtig te kijken of de afgelopen trainingen enige snelheidswinst hebben opgeleverd.

Inmiddels heb ik besloten dit jaar de trein naar Brussel te nemen, in plaats van, hoe (on)gepast ook, een auto van Franse makelij met Nederlandse kentekenplaten erop. Omdat ik dit jaar na de finish geweldig aan het bier wil. Als het een goede tijd is, dan moet dat gevierd worden. Als het een slechte tijd is, dan moet dat snel vergeten raken. Goede tijden, slechte tijden, altijd tijd voor bier.

Zaterdag 1 mei 2010
En nu is het serieus. De maand mei is aangebroken. De teller op de website is onder de 30 dagen gezakt. Mijn startnummer is mooi, in de zin van dat het in golf 1 valt. Maar het is een even nummer. En het wordt mijn 6e deelname..

Als er geen simpeler verklaring voor was zou het een merkwaardige soort synesthesie kunnen zijn. Priemgetallen smaken mij als een rijke rode wijn, versgebakken appeltaart, geroosterde paprika's of een warme wafel, en andere getallen smaken en ruiken naar niks. Even getallen zijn uitermate smakeloos, afgezien van 2: vanillevla ^(noot). Alleen bij de kleine getallen is dit vrij uitgesproken. Waarschijnlijk heb ik ooit een keer een priemgetallengenerator moeten programmeren en te lang trots naar de uitvoer gestaard, onderwijl denkend: wat zullen we vanavond eten, waardoor er een hele reeks 'mooie' getallen is ingeprent tezamen met het dagmenu. Enfin, ik had toch wel graag startnummer 3011 in plaats van 3012 gekregen, maar genoeg warme wafels tijdens de warming-up maken dit vast wel goed.

Dinsdag 27 april 2010
En nu gaat alle trainingsenergie uiteraard richting De Twintig. Het wordt toch echt zaak om weer wat snelheid terug te krijgen, maar de juiste balans in de training vinden tussen "sneller worden" en "heel blijven" is lastig, en de tijd is kort. Nog 32 dagen en 16 uur.

In "Run fast" van Hal Higdon staan meerdere inspirerende trainingsmethoden, waarvan de "3/1" run goed bij me past. Het eerste 3/4 deel van een relatief lange training loop je tamelijk langzaam, en het laatste deel harder.

Dinsdag 20 april 2010
Mail van De Twintig: maar het is alleen reclame. Voor schoenen die je moet dragen als je op blote voeten wilt lopen. Dat heb ik ooit wel gedaan, al was dat niet helemaal uit vrije wil. Wegens zoekgeraakte bagage heb ik een week lang zonder schoenen over het strand van Florida gerend.

Dag 1: dit is wel te doen. Dag 2: blaren van kleine teen tot enkel. Dag 3: vel kwijt. Dag 4: nieuw vel. Dag 5: dit is wel te doen. Dag 6: hee, de koffer! Voortaan loopschoenen aanhouden tijdens de reis, daagse schoenen in koffer.

Het trainen op blote voeten heb ik nog een tijdje volgehouden in de zomers, maar erg veel terrein waar dat zonder gevaar kan, is er niet. De toen net nieuwe "blotevoetenschoenen" (140 euro) leken me ideaal, maar ze waren binnen een paar weken stuk. Als je ze niet steeds met de grootste zorgvuldigheid aan- en uittrekt scheurt de stof bij de hiel. Ik vermoed dat ouderwetse canvas gympies (5 euro) net zo goed werken ter bescherming van de voetzolen, en dat probeer ik nog wel een keer uit. Maar niet voordat De Twintig is gelopen.

Vrijdag 9 april 2010
Ambitieuze plannen en trainen net onder de drempel van de overbelasting, op strakke schema's.. en toen scheen vandaag lekker de zon. Alle plannen en schema's overboord gezet. Lopen deed ik toch om van te genieten. Brussel voorop.

Net zo snel als vroeger worden, meedoen aan de 100 van de avVN.. leuke uitdagingen, maar ik voelde me constant achtervolgd door een briesende horde oude blessures, altijd bereid om weer toe te slaan.

Prompt heb ik me ook ingeschreven voor de Antwerpse 10 mijl, want als er geen Plan is, zijn er ook geen loopjes die daar niet in passen. Even oefenen voor de Tervurenlaan in de Kennedytunnel, en zonder streeftijd, wordt het honderd procent fun-run!

Donderdag 1 april 2010
De startplek achterin golf twee zint toch niet helemaal. "Beste mensen, als ik in 1:35 wil finishen, lukt dat dan wel van die plek?" Klik. Send. Binnen een paar minuten antwoord: "Je hebt nu nummer 3012, daarmee moet je zeker in 1:35 kunnen finishen. Goed hard trainen!"
Dat was het voor vandaag; ik moet nu gaan lopen!

Zaterdag 20 maart 2010
Startnummer bekend!

Nog niet via email ontvangen, maar via de Chronorace inschrijfsite wel te raadplegen.
Met de nieuwe structuur van de startprocedure is niet helemaal duidelijk wat het precies gaat betekenen, maar volgens het plaatje kom ik in het rechtervak terecht. En gezien de "start in 3 golven" zal dat wel de "tweede golf" worden.
(Was dat niet iets feministisch?)

Dank aan de organisatie, die erg attent reageerde op mijn met Babelfish tweetalig opgestelde email waarin ik verzocht om niet helemaal achteraan te hoeven starten, en waarvan ik alleen maar kon hopen dat er geen al te rare dingen in de Franse versie stonden, indachtig de Monty Python scene over het Hongaarse reiswoordenboek.
't Is wel even wennen aan een startnummer dat al met al dan toch zowat 10 keer zo groot is als anders, maar ach, zo heb je wel meer cijfers voor hetzelfde geld.
En nu maar gestaag doorgaan met trainen. En wat meer dat tante-Sidonia figuur zien te realiseren, want dat zal toch wel nodig zijn tegen de tijd dat de eerste golf op de Tervurenlaan is gestuit.

Zondag 14 maart 2010
"Rugnummer : Nog niet toegekend". Dat zal nog een dag of 6 duren. Nog 76 dagen tot de grote dag zelf. En nog maar 1 prioriteit: trainen, zo braaf en risicomijdend als nog net te verdragen valt, want alles moet vooral heel blijven. Geen ruige boscrossen, niet snoeihard over spekgladde houten bruggetjes, geen XXXL-duurlopen en alleen hele kleine beetjes snelheidswerk. Wel saai, maar het wordt op 30 mei meer dan beloond.

Zondag 7 maart 2010
De 20 kilometer door en rondom Alphen aan den Rijn zitten erop. Geen Jubelpark, Louizalaan, tunnels, Terkamerenbos of Tervurenlaan, op een parcours (in vergelijking) zo plat als een pannekoek en ook in een heel andere sfeer: maar het was twintig kilometer en daarom ook een heel klein beetje Brussel.

Vrijdag 5 maart 2010
Het stof is nedergedaald, de ADSL lijnen staan niet meer roodgloeiend, hier en daar is een Enter-toets vervangen of een muis, de rust is weergekeerd. En vandaag een mail van de organisatie: "Dans une quinzaine de jours, vous recevrez un mail de confirmation de votre numéro de dossard." (Snel! Babelfish!) Over vijftien dagen een bevestiging met het startnummer.

Zondag hoop ik de 20 km van Alphen aan den Rijn af te leggen in een dermate indrukwekkend tempo, dat een smeekmail naar de 20 van Brussel mij alsnog een startgolf naar voren kan doen opschuiven. Zo niet, dan heb ik elk geval weer een keer in Alphen gelopen.

Dinsdag 2 maart 2010
Het inschrijven is gelukt: ik zal er weer bij zijn!
Alleen.. eh.. wat een snertstartpositie zal ik krijgen. 's Ochtends 10:00 gisteren: ik denk dat ik brutaalweg een virtuele tweelingzus inschrijf. Met een andere referentietijd. Mijn tijd van Brussel 2008, bijvoorbeeld. Met het huidge 'achteraan'-startnummer is vast wel iemand blij te maken. Het kost wel een heleboel moeite om nu nog verbinding met de inschrijfserver te krijgen. Maar op de een of andere manier lukt het helemaal onverwachts toch. Omdat ik de ethische kanten blijf overwegen laat ik de sessie openstaan.

Ondertussen zie ik in mijn mail dat het Mark niet lukt om in te schrijven. En ik heb dus die sessie openstaan. Mijn tweede dus.
Twijfel.
Of eigenlijk geen twijfel mogelijk. Ik heb uiteindelijk dus heel iemand anders ingeschreven dan mijn 'tweelingzus'. 's Middags overweeg ik 'zus' alsnog een kans geven, maarja, er zijn zo veel mensen die een startnummer veel harder nodig hebben. Wat maakt het uit waar je start, als je er maar bij bent. En dit was een stuk leuker. Prachtig verhaal weer trouwens, Mark! (..bloos..)

Dat blozen begon trouwens vanochtend vroeg al toen de garage mij verraste met een soort Kermit-de-Kikker-fluorescent-gifgroene huurauto. Voor iemand die hecht aan onopvallendheid een ietsje confronterend. Maar groot voordeel: onthouden waar je geparkeerd hebt hoeft niet meer, alles in een straal van 50 meter eromheen baadt in een helgroen licht. (En nee, die voorruit is niet van matglas, het was weer ruitenkrabben vanochtend.)

Maandag 1 maart 2010
Bij deze bewezen: hardlopen is niet goed voor de gezondheid: hartkloppingen, hoge bloeddruk, spanningshoofdpijn, muisarm, RSI: dat alles valt eenieder ten deel die zich wil inschrijven voor de 20km door Brussel.
De inschrijving ging dan wel (onaangekondigd) al om middernacht open; de meeste lopers zitten nu nog wanhopig te klikken op de inschrijfsite.

Zondag 28 februari 2010
Nog een half etmaal totdat de inschrijving open gaat. Op de website van de 20km is de link naar de inschrijfpagina gepubliceerd. Alles ligt klaar, de wekker is gezet. En ik zal zeker niet de enige zijn. Misschien zitten er morgenochtend wel meer dan 30.000 mensen klaar achter hun PC's. De verwachtingen met betrekking tot de hard- en software van de inschrijfsite zijn dan ook hooggespannen. Kennis van en ervaring met IT infrastructuren zijn nu eigenlijk even niet zo heel bevorderlijk voor de nachtrust.

Maandag 22 februari 2010
Mail van de organisatie van de 20 km door Brussel!
"Indien u dit jaar wenst deel te nemen, .. (ja natuurlijk wens ik dat!) ..moet u zich inschrijven d.m.v uw codenummer dat zich naast uw naam bevindt. Schrijft u in door hier te klikken.."
En nu maar wachten met klikken tot 1 maart 09:00. Natuurlijk heb ik de inschrijflink meteen, direct, zonder wachten en ogenblikkelijk geprobeerd, en kwam terecht op de site van ChronoRace waar de volgende mededeling mij nog verder doet klikken: "Uw wedstrijdfiche! Denk eraan een ChronoCode te gebruiken indien u zich snel, online of ter plaatse wenst in te schrijven. Heeft u nog geen? klik dan hier!" Oh nee! Geen ChronoCode! Geen wedstrijdfiche! Wat nu! Snel klikken dan maar! En weer een code toegevoegd aan mijn personal area network cloud.

Even een kleinigheid om over te zeuren: Samen met uw borstnummer, ontvangt u een armbandje dat u gratis toegang geeft tot het MIVB netwerk op zondag 30 mei. Dat vind ik erg aardig, maar om dat borstnummer op te halen, moet ik eerst naar het Jubelpark, en dat doe ik altijd met de metro, waarvoor ik dan toch eerst een kaartje zal moeten kopen. Nu ja, de terugreis is dan gratis.

Vrijdag 12 februari 2010
Aangezien je een startnummer in functie van de vorig jaar neergezette tijd krijgt, en ik er vorig jaar 2 uur en 15 min. over gewandeld heb, wordt dat helemaal achteraan starten. Gelukkig ben ik vrij klein van stuk. Beetje minder eten, minder Trappistenbier - en ik kan na een paar weken zo dun als Tante Sidonia overal tussendoor glippen. Dan nog zal ik gierend van de adrenaline kilometerslang over de stoep achter het publiek, over hekjes, balancerend op smalle betonrandjes en met grote sprongen zo veel mogelijk inhalen. En reken maar dat ik op tijd ben voordat de Tervurenlaan dichtslibt met mensen voor wie de klim teveel is geworden. Die moet ik echt voor blijven, want daar loop ik ieder jaar vast.

Meer nieuws op het forum op www.joggings.be.

---

Noot: Er zijn uitzonderingen. Plaats 138 in de parkeergarage op kantoor bijvoorbeeld, tussen Westmalle Triple (137) en Patat Kapsalon (139).